Eric Lagache, zaakvoerder bij Eurohop, nam in 1973 de hopkwekerij van zijn oom en tante over. Sindsdien is de oppervlakte meer dan verdubbeld, van tien naar tweeëntwintig hectare. Hiervoor moest hij zich omvormen van landbouwer tot zakenman.

Durf te investeren om te groeien

Eric Lagache, hopproducent in Poperinge, legt uit hoe hij zich omvormde van boer naar zakenman door te durven investeren en vooruit te gaan!

Van varkensboer naar hopboer

“In 1973 was hop kweken niet zo’n winstgevende bezigheid. Vaak verkochten we ons product aan de kostprijs. Daarom hadden we toen ook nog varkens en combineerden we de twee”, zegt Lagache. “Maar de prijs van hop, en dus ook de winstmarge, is sindsdien hard gestegen. Dat hebben we te danken aan de opkomst van de microbrouwerijen, vooral in het buitenland. Ik heb in de jaren ‘80 dan ook besloten om afscheid te nemen van mijn varkens en me volledig op hop te richten.”

“Die overstap was nochtans niet zo evident. Omdat de Belgische brouwerijen bijna geen hop kochten bij ons – nu nog steeds niet trouwens – moest ik op zoek naar buitenlandse afnemers. Het hielp wel dat ik al connecties had in het buitenland en er mijn leergeld al betaald had. Daarnaast kocht ik een café waar een groot assortiment aan Belgische bieren geschonken wordt. Ook dat hielp om onze hop te promoten."

Hop: de afweging waard?

Lagache is het levende bewijs dat hop rendabel kan zijn. Toch plaatst hij hier zelf enkele kanttekeningen bij: “De onzekerheid blijft een afschrikkende factor. Zeker in vergelijking met het buitenland, waar hop op enorme schaal gekweekt wordt, hinken we in België wat achterop. Hier is alles kleinschalig gebleven, wat vaak inefficiënt is. Bijna elke hopboer heeft bijvoorbeeld een plukmachine, terwijl dit en ander materiaal gemakkelijk gezamenlijk aangekocht en gedeeld zou kunnen worden.”

“Hop kweken is ook nog steeds zeer arbeidsintensief, dat schrikt veel collega’s af. Je moet echt poten aan je lijf hebben om hopboer te zijn. Ik zie dat veel jongeren daarom afhaken en het ouderlijk bedrijf niet overnemen. Zo verdwijnen langzaam alle hopkwekerijen uit België.”

Wat brengt de toekomst?

“Hoewel voorlopig alles goed verloopt, moeten we steeds rekening houden met een mogelijk overaanbod, met een prijsdaling tot gevolg”, waarschuwt de hopboer. “Daarom is het ons doel om steeds contracten voor vijf à zes jaar af te sluiten met brouwerijen, die we jaarlijks proberen te verlengen. Zo hebben we voor een relatief lange periode zekerheid over onze prijs. Dit in tegenstelling tot vroeger, toen we volledig afhankelijk waren van de vraag en het aanbod. Hoewel er uitdagingen zijn, geloof ik dat hop zeker nog een toekomst heeft.”

Eric Lagache

Eric Lagache nam in 1973 de hopkwekerij van zijn tante en oom over, en breidde de oppervlakte uit van tien naar tweeëntwintig hectare. Hij behartigt nu de zakelijke belangen van het bedrijf, terwijl zijn zoon de hopvelden bewerkt.