Eric Lagache, zaakvoerder bij Eurohop, nam in 1973 de hopkwekerij van zijn oom en tante over. Sindsdien heeft hij zijn areaal zien groeien van 10 ha naar 22 ha, meer dan een verdubbeling. Hiervoor moest hij zich omvormen van landbouwer tot echte zakenman.

Durf te investeren om te groeien

Eric Lagache, hopproducent in Poperinge, legt uit hoe hij zich omvormde van boer naar zakenman door te durven investeren en vooruit te gaan!

Van varkensboer naar hoppeboer

“In 1973 was hop kweken niet zo’n winstgevende bezigheid. Vaak verkochten we ons product aan de kostprijs. Daarom hadden we toen ook nog varkens en combineerden we de twee”, zegt Lagache. “De prijs van hop, en dus ook de winstmarge, is sindsdien echter hard gestegen. Dit hebben we te danken aan de opkomst van de microbrouwerijen, vooral in het buitenland. Ik heb in de jaren ‘80 dan ook besloten om mijn varkens weg te doen en me volledig te focussen op hop.”

“Deze overstap was nochtans niet zo evident. Omdat de Belgische brouwerijen bijna geen hop kochten bij ons – nu nog steeds niet trouwens –, moest ik op zoek naar buitenlandse afnemers. Het hielp wel dat ik al connecties had in het buitenland en er mijn leergeld al betaald had. Daarnaast kocht ik een café waar een groot assortiment aan Belgische bieren geschonken wordt. Ook dat hielp om onze hop te promoten."

Hop: de afweging waard?

Lagache is het levende bewijs dat hop rendabel kan zijn. Toch plaatst hij hier zelf enkele kanttekeningen bij: “De onzekerheid blijft een afschrikkende factor. Zeker in vergelijking met het buitenland, waar hop gekweekt wordt op enorme schaal, hinken we in België wat achterop. Hier is alles kleinschalig gebleven, wat vaak inefficiënt is. Bijna elke hoppeboer heeft bijvoorbeeld een plukmachine, terwijl dit, en ander materiaal gemakkelijk gezamenlijk aangekocht en gedeeld zou kunnen worden.”

“Hop kweken is ook nog steeds zeer arbeidsintensief, dat schrikt veel collega’s af. U moet echt handen aan uw lijf hebben om hoppeboer te zijn. Ik zie dat veel jongeren daarom afhaken en het ouderlijk bedrijf niet overnemen. Zo verdwijnen langzaam alle hopkwekerijen uit België.”

Wat brengt de toekomst?

“Hoewel voorlopig alles goed verloopt, moeten we steeds rekening houden met een mogelijk overaanbod, met een prijsdaling tot gevolg”, waarschuwt de hoppeboer. “Daarom is het ons doel om steeds contracten  met brouwerijen af te sluiten voor 5 à 6 jaar, en proberen we ze jaarlijks te verlengen. Zo hebben we voor een relatief lange periode zekerheid over onze prijs. Dit staat in sterk contrast tot vroeger, toen we volledig afhankelijk waren van de vraag en het aanbod. Hoewel er uitdagingen zijn, geloof ik dat hop zeker nog een toekomst heeft.”

Bijdrage:

Eric Lagache

Eric Lagache nam in 1973 de hopkwekerij van zijn tante en oom over, die al verschillende generaties in de familie was. Hij breidde het areaal uit van 10 ha tot 22 ha en behartigt nu de zakelijke belangen van het bedrijf, terwijl zijn zoon de hoppevelden bewerkt.

Verzend