Het systeem van werknemersgroeperingen is nog niet zo bekend bij ons. En het viel ook bijzonder moeilijk toe te passen. Een Ministerraad heeft dat zonet eenvoudiger gemaakt. En dat kan alleen maar positief zijn voor de kleine ondernemingen en de werkgelegenheid.

Een systeem dat in België achterop hinkt

Een merkwaardige vergelijking: Frankrijk telt 5.000 werknemersgroeperingen, goed voor 40.000 banen. En België? Op 14 november 2016 telde M&P bvba, die de oprichting van dergelijke groeperingen begeleidt, er amper dertien: zeven in Wallonië, vijf in Brussel en één in Vlaanderen. Buiten de groepering die werd opgericht om de ontslagen werknemers van Arcelor Mittal aan een nieuwe baan te helpen, kwamen er dankzij dit systeem een dertigtal banen bij. De opgerichte groeperingen zijn inhoudelijk zeer verscheiden. Dankzij Basic+ vzw bijvoorbeeld kunnen een honderdtal Brusselse en Waalse scholen drie boekhouders en drie preventieadviseurs delen. Via JobArdent delen een vijftigtal kmo's uit de regio Luik-Verviers een tiental bedienden (computergrafici, informatici ...). Waarom zijn er zo weinig groeperingen in België? Omdat de oprichting ervan een trage en omslachtige procedure was. De wijzigingen die de Ministerraad eind oktober 2016 doorvoerde, lossen niet alle problemen op, maar zullen waarschijnlijk wel een boost geven aan dit systeem waar ondernemingen echt nood aan hebben.

Een woordje uitleg over de werkgeversgroeperingen

Maar wat is een werkgeversgroepering precies? Stel dat u een start-up of een kmo hebt. U hebt bijvoorbeeld geen voltijdse boekhouder of informaticus in dienst en hebt daar ook het budget niet voor. Maar uw onderneming kan een dergelijk profiel wel enkele uren per week gebruiken. Wat nu? Sinds 2010 staat de Belgische wetgever toe dat ondernemingen werknemers delen. Uw onderneming kan de betrokken boekhouder dan delen met een of meer andere bedrijven. Voor het mechanisme van een werkgeversgroepering moeten de betrokken ondernemingen zich verenigen in een vzw of een economisch samenwerkingsverband. Het delen van de kosten is ook positief voor de werknemer zelf, die één contract ondertekent met de werkgeversgroepering. De werknemer werkt dus voor verschillende ondernemingen maar heeft slechts één werkgever: de Werkgeversgroepering.

Een flexibelere en interessantere formule voor kmo's

 Het systeem sloeg bij ons nog niet aan. En toch moeten we erkennen dat de werkgeversgroepering kleine ondernemingen heel wat voordelen te bieden heeft: meer werk, kostenbeheersing, flexibiliteit en inzetbaarheid volgens de behoeften enz. Sinds het begin van het jaar zwoegden twee ministers op een vereenvoudiging van het systeem. Kris Peeters, minister van Werkgelegenheid, en Willy Borsus, minister van Kmo's en Zelfstandigen. Beide ministers kwamen elkaar tegemoet en de Ministerraad van 28 oktober 2016 keurde hierover een voorontwerp van wet goed. Wat zijn de grote voordelen? 

 

  • Het systeem is echt aan kleine werkgeversgroeperingen (WG’s) aangepast. De minister van Werkgelegenheid is niet meer verplicht om de Nationale Arbeidsraad (NAR) te raadplegen. Dat was een groot struikelblok, want het was zeer complex en het duurde erg lang (soms zelfs meer dan honderd dagen!) om groen licht te krijgen. De raadpleging is afgeschaft voor WG's van minder dan vijftig mensen. Voor de andere WG's of WG's met ondernemingen uit verschillende sectoren kan de minister van Werkgelegenheid dat nog altijd doen.
  • De procedure gaat sneller. Voortaan moet de machtiging in maximaal 40 dagen worden afgeleverd voor groeperingen van minder dan 50 personen.
  • De machtiging is onbeperkt voor groeperingen van minder dan 50 werknemers. Telt de WG meer dan 50 werknemers, dan wordt ze ofwel stopgezet omdat ze niet meer aan de wettelijke normen voldoet, ofwel geeft de minister van Werkgelegenheid toestemming om ze te laten voortbestaan.
  • Het wettelijke kader is beter afgelijnd. De arbeidsvoorwaarden worden bepaald door het bevoegde paritaire comité (PC). Als de ondernemingen tot dezelfde sector behoren, ligt de keuze voor de hand. Bij een multisectorale groepering bepaalt de minister van Werkgelegenheid welk PC van toepassing is op basis van wettelijk bepaalde objectieve criteria.
  • Op verzoek van de sector moet een jaarlijks activiteitenverslag worden opgesteld. Het komt er nu op aan om het systeem te evalueren en eventuele vroegere beslissingen recht te zetten, met name voor de paritaire comités.

Het systeem werd dus veel soepeler gemaakt, vooral voor kleine structuren. Snelle beslissing, onbeperkt bestaan, opheldering van de arbeidsvoorwaarden: dat klinkt de starters of kmo's allicht als muziek in de oren.

Xavier Beghin

Xavier Beghin is zelfstandig journalist en hoofdredacteur en observeert al ruim een kwarteeuw lang de ontwikkeling van ons economische weefsel. Vertrouw maar op deze fervente wijnkenner ... hij heeft er een goede neus voor!

Verzend